بعید است برنامهنویس باشید و حداقل یک بار میان انتخاب گو و پایتون مردد نمانده باشید. انتخاب میان Go و Python صرفا تصمیمی سلیقهای نیست، بلکه به معماری سیستم، نیازهای عملکردی، مقیاسپذیری و حتی مسیر شغلی توسعهدهنده بستگی دارد. پایتون و گولنگ هر دو، پرکاربرد و مورد حمایت شرکتهای بزرگ فناوری هستند، اما فلسفه طراحی و حوزههای برتری آنها تفاوتهای بنیادین دارد. در ادامه تلاش کردهایم با مقایسه گو و پایتون به این سوال پاسخ دهیم که کدام بهتر است. با ما در وب نگاه همراه شوید.
مقایسه Go و Python
Go که با نام Golang نیز شناخته میشود، در سال ۲۰۰۹ توسط گوگل معرفی شد. هدف زبان برنامهنویسی گو یا گولنگ حل مشکلات مقیاسپذیری، زمان کامپایل طولانی و پیچیدگی بیشازحد در پروژههای بزرگ C++ بود.
Go یک زبان کامپایلشونده، از نوع ایستا و مینیمال که به حساب میآید که برای توسعه سیستمهای توزیعشده و سرورهای با کارایی بالا طراحی شده است.
در وبسایت رسمی Go در تعریف این زبان بهروشنی سه محور اصلی طراحی Go را سادگی، قابلیت اعتماد و کارایی بیان کرده است.
پایتون هم در سال ۱۹۹۱ توسط Guido van Rossum منتشر شد. فلسفه طراحی Python بر خوانایی کد و سادگی تاکید دارد. در سند معروف «The Zen of Python» آمده است سادگی بهتر از پیچیدگی است.
این جمله نشان میدهد که پایتون با هدف کاهش پیچیدگی ذهنی توسعهدهنده و افزایش سرعت توسعه ابداع شد.
پایتون یک زبان مفسری، از نوع پویا و چندمنظوره است که در طیف گستردهای از حوزهها از توسعه وب گرفته هوش مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرد.
پایتون در دهه ۹۰ میلادی با هدف افزایش بهرهوری برنامهنویسان و خوانایی کد شکل گرفت. تمرکز این زبان برنامهنویسی بر توسعه سریع، سادگی و جامعه کاربری گسترده بوده است.
در مقابل، گو در عصر سیستمهای ابری و معماریهای توزیعشده متولد شد. مهندسان گوگل به زبانی نیاز داشتند که بتواند نرمافزارهای مقیاسپذیر را با مصرف منابع کم و مدیریت همزمانی سادهتر تولید کنند. بنابراین فلسفه گولنگ بیش از هر چیز بر کارایی عملیاتی و سادگی در مقیاس بزرگ تمرکز دارد.
ویژگیها و قابلیتهای Go و Python
یکی از موارد مهم مقایسه گو و پایتون، بررسی تفاوت ویژگیها و قابلیتهای گو و پایتون است. موارد زیر از مهمترین وجوه تمایز میان ویژگیهای این دو زبان محسوب میشوند:
کارایی و سرعت اجرا: Go در مقابل Python
در بحث کارایی، Golang به دلیل کامپایل مستقیم به کد ماشین، سرعت اجرای بالاتری نسبت به Python دارد. پایتون یک زبان مفسری است و بهطور پیشفرض کندتر عمل میکند، مگر در مواردی که از کتابخانههای بهینهشده سطح پایین مانند NumPy استفاده شود.
مثلا در سیستمهایی مانند میکروسرویسها و زیرساختهای ابری که تاخیر زمانی پایین و تعداد عملیات بالا اهمیت دارد، گو انتخاب مناسبتری است.
سادگی و یادگیری آسان: Python در مقابل Golang
پایتون به دلیل ساختار نحوی ساده و نزدیک به زبان طبیعی، برای مبتدیان بسیار مناسب است. بسیاری از دانشگاهها آموزش برنامهنویسی را با این زبان آغاز میکنند.
گولنگ نیز زبان سادهای محسوب میشود، اما به دلیل نوعدهی ایستا و مفاهیمی مانند interfaceها، ممکن است برای افراد کاملا مبتدی کمی فنیتر به نظر برسد.
مدیریت همزمانی و پردازش موازی: برتری Go
یکی از نقاط قوت اصلی گو، مدل همزمانی مبتنی بر goroutine و channel است. این مدل، پیادهسازی سیستمهای چند نخی و سرویسهای مقیاسپذیر را ساده میکند. در مقابل، پایتون به دلیل Global Interpreter Lock در پیادهسازی همزمانی CPU-bound محدودیت دارد.
به همین دلیل است که گولنگ در پروژههای شبکهای و سرورهای پرترافیک، عملکرد بهتری ارائه میدهد.
اکوسیستم کتابخانهها و فریمورکها: Python قدرتمند در علم داده و وب
پایتون در حوزه علم داده، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی برتری چشمگیری دارد. کتابخانههایی مانند TensorFlow، PyTorch و scikit-learn اکوسیستم قدرتمندی را شکل دادهاند. همچنین فریمورکهایی مانند Django و Flask توسعه وب را تسهیل میکنند.
گو نیز اکوسیستم مناسبی برای توسعه backend دارد، اما در حوزه هوش مصنوعی و علم داده به گستردگی پایتون نیست.
کاربردهای Golang و Python
نمیشود از مقایسه گو و پایتون حرف زد، اما از مقایسه کاربرد آن صرفنظر کرد. بیایید نگاهی به کاربردهای گولنگ و پایتون بیندازیم و آنها را مقایسه کنیم:
Go برای توسعه سیستمها و سرورهای با کارایی بالا
گو از ابتدا با هدف حل چالشهای زیرساختی در مقیاس بزرگ طراحی شد. به همین دلیل، بیشترین قدرت خود را در توسعه نرمافزارهای سیستمی، ابزارهای شبکه و سرویسهای پرترافیک نشان میدهد.
معماری ساده، کامپایل مستقیم به کد ماشین و مدل همزمانی مبتنی بر goroutine کمک کرده است تا Golang گزینهای ایدهآل برای پیادهسازی میکروسرویسها، APIهای پرتقاضا و سیستمهای توزیعشده باشد.
بسیاری از ابزارهای زیرساختی مدرن مانند Docker و Kubernetes با گو توسعه یافتهاند؛ ابزارهایی که در قلب معماریهای ابری و DevOps قرار دارند.
گو در شرکتهایی مانند گوگل و اوبر برای ساخت سرویسهایی استفاده میشود که باید همزمان میلیونها درخواست را با مصرف منابع کم مدیریت کنند.
در چنین سناریوهایی، سرعت اجرا، مصرف پایین حافظه و سادگی استقرار مزیت تعیینکننده محسوب میشود. به طور خلاصه، هر جا که کارایی عملیاتی، مقیاسپذیری و پایداری در بار بالا اهمیت دارد، گو انتخابی منطقی محسوب میشود.
Python برای توسعه وب، علم داده و هوش مصنوعی
در مقابل، پایتون گستره کاربرد بسیار وسیعتری در حوزههای سطح بالا دارد. فلسفه سادگی و خوانایی این زبان کمک کرده است تا از این زبان برنامهنویسی در توسعه سریع نرمافزار، نمونهسازی و پروژههایی که تغییرات مداوم دارند، بسیار محبوب باشد.
در حوزه توسعه وب، فریمورکهایی مانند Django و Flask امکان ساخت سریع و ساختارمند برنامههای تحت وب را فراهم میکنند.
اما نقطه قوت اصلی پایتون در علم داده، یادگیری ماشین و هوش مصنوعی است. کتابخانههایی مانند TensorFlow، PyTorch و Pandas اکوسیستمی قدرتمند ایجاد کردهاند که عملا Python را به زبان پیشفرض این حوزه تبدیل کرده است.
شرکتهایی مانند متا و نتفلیکس در بخشهایی از زیرساخت و تحلیل داده خود از پایتون استفاده کردهاند. این زبان برنامهنویسی در پروژههایی که تمرکز بر تحلیل داده، مدلسازی آماری، پردازش تصویر یا توسعه سریع محصول است، اغلب بهرهوری بالاتری نسبت به گولنگ از خود نشان میدهد.
در نتیجه، اگر گو بیشتر در لایه زیرساخت و عملکرد سنگین میدرخشد، پایتون در لایه منطق تجاری، تحلیل داده و توسعه سریع محصول قدرت خود را نشان میدهد.
مزایا و معایب Go و Python
اما مزایا و معایب گو و پایتون چیست؟ در ادامه مقایسه گو و پایتون، مزایا و معایب آنها را بررسی کردهایم:
مزایا و معایب Go
Go سرعت بالا، مصرف منابع کم و همزمانی قدرتمند دارد. در مقابل، اکوسیستم آن در حوزه علم داده محدودتر است و انعطافپذیری پایتون را ندارد.
مزایا و معایب Python
پایتون توسعه سریع، خوانایی بالا و اکوسیستم گستردهای دارد. با این حال، در پروژههای بسیار performance-sensitive یا پردازشهای سنگین همزمان، ممکن است محدودیتهایی ایجاد کند.
گولنگ یا پایتون؟ کدام بهتر است؟
اگر هدف شما ورود به حوزه علم داده، هوش مصنوعی یا توسعه وب سریع است، پایتون انتخاب منطقیتری خواهد بود. درمقابل اگر تمرکز شما بر توسعه سیستمهای توزیعشده، زیرساختهای ابری یا سرویسهای پرترافیک باشد، گولنگ گزینه بهتری محسوب میشود.
پایتون به دلیل سادگی و منابع آموزشی گسترده نقطه شروع بهتری برای افراد مبتدی است. اما یادگیری گو برای کسانی که به معماری سیستم و توسعه backend مقیاسپذیر علاقه دارند، میتواند مزیت رقابتی ایجاد کند.
گزارشهای سالانه Stack Overflow نشان میدهد هر دو زبان گو و پایتون محبوبیت بالایی دارند، اما پایتون از نظر گستردگی استفاده عمومی جلوتر است، در حالی که گولنگ در میان توسعهدهندگان backend و زیرساخت جایگاه رو به رشدی دارد.
نتیجه گیری
در نهایت، پاسخ قطعی به سوال گولنگ بهتر است یا پایتون؟ وجود ندارد. مقایسه گو و پایتون نشان میدهد هر زبان برای مسئله خاصی بهینه شده است. گو برای کارایی بالا، همزمانی ساده و سیستمهای مقیاسپذیر طراحی شده است، در حالیکه پایتون برای سرعت توسعه، خوانایی و اکوسیستم غنی در علم داده و هوش مصنوعی برتری دارد.
بنابراین انتخاب صحیح نه بر اساس محبوبیت، بلکه بر اساس نیاز پروژه، اهداف شغلی و الزامات فنی انجام میشود.